27 November 2020 Friday
Canımın acıdığına mı üzüntüden içimin yandığına mı yanayım ne yapayım ne?

Nedeni ne gelince Bu şehrin ender yetişen kişi ve sporcularının canını okumak da üstümüze yok. Bu yüzden çıplak ayak geziyorum. Nereye kadar gidecek bilmiyorum. Sadece içersinde bulunduğumuz durumu kabullenmek zorunda kalıyorum. Bu zamana kadar öğrendiklerimize bildiklerimize gelince başarılı olmak veya olmamak yerine önce insan olmak daha önemli olduğuna inanıyorum. Ayrı telden çalmanın bir anlamı yok diyebiliyorum. Yani neler yaşadık neler yaşandı, lakin kazın ayağı öyle değil demiştim. Bunun içinde kendimi de kattım hep birlikte birliktelikle neler başarabildiğimizi daha önce gösterdik. Bunu sezona uzatmak gerekirken birkaç maçla sınırlandırmanın bir anlamı da olmaz dedik. Kısaca bir döngüde yuvarlanıp gidiyoruz. Bu şehirde yaşıyorsak bu şehri kalkındırmak için her türlü çabanın yanındayız. Bizlere ne düşüyorsa yapmaya hazırız. Yeterki istesinler. Yıllarımızı bu şehre verdik. Belediyecilik, kültürel, spor, sanat,  hepsini yaşadık. Ama gel gör ki bir adım ileriye taşınamadık. Artık bu şehre sahip çıkın. Bir değerli Valimiz, Belediye Başkanımız, Emniyet Müdürümüz var. Giresun’un kalkınması gelişmesi adına didinip duruyorlar. Onlara sahip çıkın ki şu önümüzdeki yıllarda kayıp olan yıllarımızı geri alalım. Benden söylemesi.

Yazarın diğer yazıları

Yalçın Esen

Yalçın Esen

Yalçın Esen

Yazarın tüm yazıları

Yorumlar

Henüz bu içeriğe yorum eklenmemiş. İlk siz olabilirsiniz.

Yorum yaz

Captcha